Miasto Rybnik przekazało wiadomość „z głębokim żalem i wielkim smutkiem”. Pianistka była Honorową Obywatelką Rybnika, tytuł otrzymała w 2017 roku. Okoliczności śmierci nie podano.
Grychtołówna do końca pozostała na scenie. W sierpniu dwa razy zagrała w Krakowie. Na festiwalu „Wawel o zmierzchu” wykonała m.in. utwory Fryderyka Chopina, a na festiwalu „Muzyka w Starym Krakowie” Koncert fortepianowy A-dur Mozarta z Orkiestrą Filharmonii Krakowskiej pod batutą Macieja Tworka.
„W tym wieku mało kto naprawdę gra, a ja jeszcze mogę to robić. Jestem za to wdzięczna moim rękom. Muszę grać i już!”, mówiła w rozmowie z Polskim Radiem, przypomnianej przez RMF24.
Pierwszy koncert jako pięciolatka
Urodziła się 18 lipca 1928 roku w Rybniku. Pierwszych lekcji gry na fortepianie udzielała jej matka, gdy dziewczynka miała trzy lata. Pierwszy publiczny występ dała dwa lata później.
Chcesz częściej widzieć Dziś w Polsce w Google?Dodaj nas do ulubionych źródełPotem uczyła się u prof. Wandy Chmielowskiej w Katowicach, a w czasie wojny prywatnie u Karola Szafranka. Studia skończyła w katowickiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej. Warsztat szlifowała u prof. Zbigniewa Drzewieckiego, a we Włoszech na kursach mistrzowskich Artura Benedettiego Michelangelego.
Zadebiutowała w 1953 roku w Katowicach z Orkiestrą Filharmonii Śląskiej, którą dyrygował Stanisław Skrowaczewski. Rok później grała już w Anglii.
Laureatka i jurorka Konkursu Chopinowskiego
W 1955 roku zdobyła VII nagrodę na V Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina. Nagradzano ją też w Berlinie, Bolzano i Rio de Janeiro. Koncertowała w Europie, obu Amerykach, Australii i Azji, m.in. z dyrygentami Wolfgangiem Sawallischem, Witoldem Rowickim i Antonim Witem.
Grała muzykę od baroku po XX wiek, najbliżej było jej do Beethovena, Chopina i Schumanna. Nagrywała dla Polskich Nagrań, Philipsa, Deutsche Grammophon i CD Accord. Przez lata uczyła gry na fortepianie na Uniwersytecie Johannesa Gutenberga w Moguncji.
Pięciokrotnie zasiadała w jury Konkursu Chopinowskiego: w latach 1980, 1985, 1990, 1995 i 2000. Otrzymała m.in. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski i Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Symbol ciągłości tradycji
„Była symbolem wielkiej kultury wykonawczej i symbolem ciągłości tradycji pianistycznej”, napisała po jej śmierci radiowa Dwójka. Tak długa obecność na scenie to w muzyce rzadkość. Wielu artystów kończy karierę dużo wcześniej, jak perkusista Roger Taylor, który rozstał się z Duran Duran przez szumy uszne.
Podobnie długą drogę ma za sobą inna legenda polskiej estrady, Irena Santor. Na początku listopada pary w „Tańcu z Gwiazdami” uczciły 75 lat jej pracy artystycznej.
Termin pogrzebu i uroczystości pożegnalnych pianistki nie został jeszcze podany.
















